大学原文拼音全文

《大学》原文拼音全文

Dà Xué

Dà xué zhī dào, zài míng míng dé, zài qīn mín, zài zhǐ yú zhì shàn.

大學之道，在明明德，在親民，在止於至善。

Zhī zhǐ ér hòu yǒu dìng; dìng ér hòu néng jìng; jìng ér hòu néng ān; ān ér hòu néng lǜ; lǜ ér hòu néng dé.

知止而后有定；定而后能静；静而后能安；安而后能虑；虑而后能得。

Wù yǒu běn mò, shì yǒu zhōng shǐ. Zhī suǒ xiān hòu, zé jìn dào yǐ.

物有本末，事有终始。知所先后，则近道矣。

Gǔ zhī yù míng míng dé yú tiān xià zhě, xiān zhì qí guó; yù zhì qí guó zhě, xiān qí qí jiā; yù qí qí jiā zhě, xiān xiū qí shēn; yù xiū qí shēn zhě, xiān zhèng qí xīn; yù zhèng qí xīn zhě, xiān chéng qí yì; yù chéng qí yì zhě, xiān zhì qí zhī; zhì zhī zài gé wù.

古之欲明明德于天下者，先治其国；欲治其国者，先齐其家；欲齐其家者，先修其身；欲修其身者，先正其心；欲正其心者，先诚其意；欲诚其意者，先致其知；致知在格物。

Wù gé ér hòu zhī zhì; zhī zhì ér hòu yì chéng; yì chéng ér hòu xīn zhèng; xīn zhèng ér hòu shēn xiū; shēn xiū ér hòu jiā qí; jiā qí ér hòu guó zhì; guó zhì ér hòu tiān xià píng.

物格而后知至；知至而后意诚；意诚而后心正；心正而后身修；身修而后家齐；家齐而后国治；国治而后天下平。

Zì tiān zǐ yǐ zhì yú shù rén, yī shì jiē yǐ xiū shēn wéi běn.

自天子以至于庶人，壹是皆以修身为本。

Qí běn luàn ér mò zhì zhě fǒu yǐ. Qí suǒ hòu zhě bó ér qí suǒ xiān zhě hòu, wèi zhī yǒu yě.

其本乱而末治者否矣。其所厚者薄，而其所薄者厚，未之有也。

《大学》传文拼音全文

Dì yī zhāng

第一章

Kāng gào yuē: Kè míng míng dé.

康诰曰：克明俊德。

Tāng zhī pán míng yuē: Gou rì xīn, rì rì xīn, yòu rì xīn.

汤之盘铭曰：苟日新，日日新，又日新。

《Shī》 yuē: Zhōu suī jiù bāng, qí mìng wéi xīn.

《诗》曰：周虽旧邦，其命维新。

Shì gù jūn zǐ wú suǒ bù yòng qí jí.

是故君子无所不用其极。

Dì èr zhāng

第二章

《Shī》 yuē: Zhān bǐ qí ào, yù yù rú yě! Zhān bǐ qí hè, hè hè rú yě! Suī yuē wú zhī, wú qí shè zhū! Rén yān sǒu zāi?

《诗》曰：瞻彼淇澳，菉竹猗猗！有斐君子，如切如磋，如琢如磨。瑟兮涧兮，赫兮喧兮！有斐君子，终不可谖兮！

Rú qiē rú cuō zhě, dào xué yě; rú zhuó rú mó zhě, zì xiū yě; sè xī jiàn xī zhě, yán yōng yě; hè xī xuān xī zhě, wēi yí yě; yǒu fěi jūn zǐ, zhōng bù kě xuān xī zhě, dào shèng dé zhì shàn, ér mín bù néng wàng yě.

如切如磋者，道学也；如琢如磨者，自修也；瑟兮涧兮者，恂栗也；赫兮喧兮者，威仪也；有斐君子，终不可谖兮者，道盛德至善，而民不能忘也。

《Shī》 yuē: Yú xī yōng xī! Rú qiē rú cuō, rú zhuó rú mó. Sè xī jiàn xī! Hè xī xuān xī! Yǒu fěi jūn zǐ, zhōng bù kě xuān xī!

《诗》曰：于戏！前王不忘！

Jūn zǐ xián qí xián ér qīn qí qīn, xiǎo rén lè qí lè ér lì qí lì, cǐ yǐ mò lì hū guó yě.

君子贤其贤而亲其亲，小人乐其乐而利其利，此以没世不忘也。

Dì sān zhāng

第三章

Zǐ yuē: Tīng sòng, wú yóu rén yě. Bì yě shǐ wú sòng hū?

子曰：听讼，吾犹人也。必也使无讼乎？

Wú sòng zhě, shǐ mín wú zhēng yě.

无讼，使民不争也。

Dì sì zhāng

第四章

Cǐ wèi zhī běn, cǐ wèi zhī zhī běn.

此谓知本，此谓知之至也。

Dì wǔ zhāng

第五章

Suǒ wèi chéng qí yì zhě, wù zì qī yě. Rú wù è ch臭 (chòu) ér rú hǎo hǎo sè, cǐ zhī wèi zì qiān, gù jūn zǐ bì shèn qí dú yě!

所谓诚其意者，毋自欺也。如恶恶臭，如好好色，此之谓自谦，故君子必慎其独也！

Xiǎo rén xián jū wéi bù shàn, wú suǒ bù zhì. Jiàn jūn zǐ ér hòu yǎn rán, yǎn qí bù shàn, ér xiǎn qí shàn. Rén zhī shì jǐ, rú jiàn qí fèi gān rán, zé hé yì yǐ? Cǐ wèi chéng yú nèi, bì xíng yú wài. Gù jūn zǐ bì shèn qí dú yě.

小人闲居为不善，无所不至。见君子而后讬，掩其不善，而著其善。人之视己，如见其肺肝然，则何益矣？此谓诚于中，形于外。故君子必慎其独也。

Zēng zǐ yuē: Shí mù suǒ shì, shí shǒu suǒ zhǐ, qí yán hù!

曾子曰：十目所视，十手所指，其严乎！

Fù rùn shēn zhī běn, dé rùn shēn zhī běn, xīn kuàng tǐ pàng, gù jūn zǐ bì chéng qí yì.

富润屋，德润身，心广体胖，故君子必诚其意。

Dì liù zhāng

第六章

Suǒ wèi xiū shēn zài zhèng qí xīn zhě, shēn yǒu fèn nù, zé bù dé qí zhèng; yǒu kǒng jù, zé bù dé qí zhèng; yǒu hào lè, zé bù dé qí zhèng; yǒu yōu huàn, zé bù dé qí zhèng.

所谓修身在正其心者，身有所忿懥，则不得其正；有所恐惧，则不得其正；有所好乐，则不得其正；有所忧患，则不得其正。

Xīn bù zài yān, shì ér bù jiàn, tīng ér bù wén, shí ér bù zhī qí wèi.

心不在焉，视而不见，听而不闻，食而不知其味。

Cǐ wèi xiū shēn zài zhèng qí xīn.

此谓修身在正其心。

Dì qī zhāng

第七章

Suǒ wèi qí jiā zài xiū qí shēn zhě, rén zhī qí suǒ qīn ài ér pì yān, zhī qí suǒ jiàn wù ér pì yān, zhī qí suǒ wèi jìng ér pì yān, zhī qí suǒ āi lián ér pì yān, zhī qí suǒ ào duò ér pì yān. Gù hǎo ér zhī qí è, è ér zhī qí měi zhě, tiān xià xiān yǐ.

所谓齐其家在修其身者，人之其所亲爱而辟焉，之其所贱恶而辟焉，知其所畏敬而辟焉，知其所哀矜而辟焉，知其所敖惰而辟焉。故好而知其恶，恶而知其美者，天下鲜矣。

Gù yún, rén mò zhī qí zǐ zhī è, mò zhī qí miáo zhī shuò.

故谚有之曰，人莫知其子之恶，莫知其苗之硕。

Cǐ wèi shēn bù xiū, bù kě yǐ qí qí jiā.

此谓身不修，不可以齐其家。

Dì bā zhāng

第八章

Suǒ wèi zhì guó bì xiān qí jiā zhě, qí jiā bù kě jiào, ér néng jiào rén zhě, wú zhī yǒu yě. Gù jūn zǐ bù chū jiā, ér chéng jiào yú guó. Xiào zhě, suǒ yǐ shì jūn yě; dì zhě, suǒ yǐ shì zhǎng yě; cí zhě, suǒ yǐ shǐ zhòng yě.

所谓治国必先齐其家者，其家不可教，而能教人者，无之有也。故君子不出家，而成教于国。孝者，所以事君也；弟者，所以事长也；慈者，所以使众也。

《Kāng gào》 yuē: Rú bǎo chì zǐ.

《康诰》曰：如保赤子。

Xīn chéng qiú zhī, suī bù zhōng, bù yuǎn yǐ. Wèi yǒu xué ér hòu zhī zhī, bù xué ér néng zhī zhī, wèi zhī yǒu yě.

心诚求之，虽不中，不远矣。未有学而后知之，未有学而能知之也。

《Dà xué》 wén zhōng，原文到此结束。后世程朱又增补了一段，此处不收录。

《大学》传文到此结束。